الها معبودا مسجودا

این مشتِ خاک را از اهتزازِ کلمۀ مبارکه منع منما و از حرارت محبت محروم مساز . دریاهای عالم بر
رحمت محیطه ات شاهد و گواه و آسمان ها بر رفعت و عظمتت مُقـِرّ و معترف. ای دریای کرم ، قطره ای
به شطرت توجّه نموده و ای آفتاب جود، وجود جودت را طلب کرده . هستیت مقدّس از دلیل و برهان و
اِستوائت بر عرش ، مُنَزّه ا ز ذکر و بیان . رجای افئده و قلوب و ارتفاع ایادی نفوس بر بخششت گواهی
است صادق و شاهدی است ناطق ، چه که اگر کََـرَم نبود دست ارتفاع را نمی آموخت ، تراب چه وارتفاع
چه . ای کریم نیُّر رحمتت از افق هر شیء ظاهر و نجم عطایت از هر شطری ساطع ، محتاجان بابت
عطایت را می طلبند و عشّاق رویت لقایت را . چون خلق ا ز تو و امید مکنونه ی قلب از تو ، سزاوار
آنکه اَمامِ وجوهِ اَغیار مُحرِمان کویت را به طراز جدیدی مزیّن نمایی و به اسم بدیعی فائز فرمایی . تویی
آن که از اراده ات ارادات عالم ظاهر و از مشیّـتت مشیِّآت امم نافذ . رجا از قلوب طالبانت قطع نشده و
نمی شود. گواه این مقام کلمۀ مبارکۀ " لا تـَقـنـَطوا " . ای کریم ، عبادت در بحر نفس و هوی مشاهده
می شوند ، نجاتت را آمل و بخشش های قدیمت را سائل . تویی قادر و توانا و مُعین و دانا

       ادعیه حضرت محبوب ص 5-373