الها معبودا مقصودا محبوبا
وَجهم به انوارِ وجهت متوجّه و قلبم به شطرِ عنایتت مُقبـِل و ازتو می طلبم عطاء قدیمت و بخشش جدیدت را . تویی آن توانایی که به یک کلمه آسمان و زمین را خلق نمودی و مظاهر قوّت و قدرت و عظمت و فضل وَ جود و کرمت قرار فرمودی تا صاحبانِ بصر آثار قدرت و عظمتت را در کلِّ اشیاء ملاحظه نمایند و بر بزرگیت گواهی دهند. ای خدا ، فقیر را از بابِ غنایت محروم منما و از دریای بخششت منع مکن. تویی صاحبِ عطا و قادر و توانا و المُهـَیمِنُ عـَلیَ الاَسماء

         ادعیه حضرت محبوب ص7-336