اي مؤمن مهاجر ، عطش و ظمأ غفلت را از سلسبيل قدس عنايت تسکين ده و شام تيره بُعد را بصبح منير قرب منوّر گردان . بيت محبّت باقي را بظلم شهوت فاني و خراب مکن و جمال غلام روحاني را بحجبات تيرهء نفساني مپوش . تقواي خالص پيشه کن و از ما سوي اللّه انديشه منما و مَعين قلب منير را بخاشاک حرص و هوي مسدود مکن و چشمه جاريه دل را از جريان باز مدار . بحقّ متمسّک شو و بحبل عنايت او متوسّل باش ، چه که دون او احدي را از فقر بغنا نرساند و از ذلّت نفس نجات نبخشد